دلم خوش است ميان شكنجه ی پاييز
چه باشم و چه نباشم، بهار در راه است

هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

خرم آن نغمه، میان من و تو ماند و بس